Wodzirej

Prymicja ks. Łukasza w Kutnie
Czterogodzinny sen po weselu Moniki i Radka wystarczył by ruszyć na kolejną imprezę – tym razem prymicję ks. Łukasza do Kutna (moja rodzinna miejscowość) Łukasz zdecydował się na mnie bo jak sam mówił wodzirej na weselu jest niezastąpiony gdyż przyjęcie prymicyjne trzeba umieć poprowadzić. Bo nie chodzi tu tylko o muzykę ale o to by nie zatracić sensu naszego spotkania podczas przyjęcia prymicyjnego. Muzyka bardzo ważna sprawa. Dzięki temu, że przez wiele lat aż do tej pory jestem związany z Odnową w Duchu Świętym znam wiele piosenek chrześcijańskich. Uważam, że to iż jestem wodzirejem zawdzięczam Bogu – to On wyposażył mnie w talenty bym mógł wodzić rej. Wiem, że często goście na prymicji nie wiedzą jak się zachować dlatego tez wsparcie wodzireja jest tu bardzo ważne. Zespół muzyczny często po prostu będzie grał i nic poza tym. Jako Wodzirej robię wiele tańców chrześcijańskich jak i świeckich próbując ukazać ludziom, że kościół nie ogranicza się tylko do murów, że wiara w Boga powinna być naszą codziennością i w nią się wtapiać. Goście byli pod wielkim wrażeniem. Bawili się doskonale a mnie zrobił się bardzo miło gdy ks. Łukasz nazwał mnie najlepszym wodzirejem na świecie. Pamiętam, że mama Łukasz bardzo się przejmowała przyjęciem – jak to mama. Już w trakcie mówiła mi, że jest super i nie żałuje, że to właśnie ja – Radek Florczak Wodzirej z charyzmą – prowadziłem przyjęcie prymicyjne jej syna. Łukaszu, życzę Ci by Pan Ci błogosławił w Twoim kapłaństwie. A ja potrzebowałem całego poniedziałku na dojście do siebie bo wbrew pozorom bycie wodzirejem to nie taka prosta sprawa.

komentarze (0) | dodaj komentarz

Rozpoczęcie sezonu wodzireja.
Już po Wielkanocy a więc dla mnie Wodzireja to rozpoczęcie sezonu. Pierwsza impreza przypadła mi w piątek – impreza jubileuszowa z okazji 50 urodzin Pani Doroty, która zobaczyła mnie na rekolekcjach w akcji i w ten sposób nawiązała kontakt. Jubileusz odbył się w pięknej restauracji „Kampinówka” w podwarszawskim Izabelinie. Było naprawdę suuper. W kameralnym gronie 15 osób świętowaliśmy jubileusz Pani Doroty. Na początku jedzonko a potem do akcji wkroczyłem ja – Wodzirej z charyzmą – Radek Florczak. Wzniesienie toastu a potem zapoznanie. Bo przecież warto się zapoznać jeśli mamy bawić się we wspólnym gronie przez najbliższe kilka godzin. Po zapoznaniu wspólne zdjęcie i ruszamy na maksa. Wspólny wężyk przy dźwiękach Brazylijskiej Samby, bańki, dym i lecimy. Oj działo się. Atmosferę napędzała także dekoracja którą wykonałem światłem. Nie tak dawno zakupione refrektory LED PAR 64 sprawdziły się. Goście rozruszani. Teraz tylko wielkie światowe przeboje i co jakiś czas integracyjne tańce. Ok. 23.00 rozpoczęliśmy karaoke – oj działo się i końca nie było widać. Śpiewaliśmy wszyscy głównie polskie przeboje. Bardzo miło mi się zrobiło gdy Pani Dorota wzniosła toast za wodzireja Radzia. Zaproszony do stołu goście pytali się mnie jak to się stało, że zostałęm wodzirejem – to często zadawane pytanie ale o tym może już innym razem… Zabawę zakończyliśmy o 4.00 nad ranem. Nie pozostawało nic innego jak tylko zagrać piosenkę Starego Dobrego Małżeństwa „Blus o czwartej nad ranem” i zacząć się zwijać do domu. Gdy skończyłem zwijać sprzęt już świtało. Wsiadłem więc do swojego Galexiaka i pojechałem do domu na zasłużony sen z poczuciem dobrze wykonanej pracy. Niestety krótki bo o 7.00 musiałem już wstać aby jechać w kolejne miejsce. Cóż wodzirej to prawie jak powołanie :)

komentarze (0) | dodaj komentarz